In deze verkenning geven zeven deskundigen van binnen en buiten het onderwijs alternatieven voor de huidige (inzet van) beleidsinstrumenten door het ministerie van Onderwijs.
Zij leggen vooral de nadruk op instrumenten die passen bij de veranderde bestuurlijke verhoudingen in de sector. Met als belangrijke kernwoorden: 'civil society', particulier initiatief, interactieve beleidsinstrumenten en variatie. Daarbij hoort voldoende aandacht voor 'counterveiling powers' als een sterke inspectie, een landelijke oudervereniging en transparante informatie.
Wel waarschuwen zij de overheid niet te ver door te schieten in de alternatieven. Ook wijzen ze op de noodzaak van evidence based-beleid om investeringen in het onderwijs optimaal te kunnen benutten.