Bakens voor spreiding en integratie

18 mei 2005 | Advies

Mét en óver elkaar leren gaat het beste als kinderen van verschillende afkomst bij elkaar in de klas zitten. De Onderwijsraad wil daarom - net als scholen en gemeenten - het ontstaan van ‘zwarte' en ‘witte' scholen tegengaan. Dat kan echter niet via aparte wachtlijsten die in strijd zijn met het internationaal recht.

Scholen mogen geen aparte wachtlijsten hanteren voor allochtone en autochtone leerlingen. Het is juridisch niet toegestaan om onderscheid te maken op basis van herkomst. Spreidingsmaatregelen op andere gronden zijn wel mogelijk. Zo kunnen scholen aparte wachtlijsten hanteren op basis van taal- of -leerachterstanden. Internationale en nationale wetgeving biedt daarvoor ruimte.

Afbeelding perspresentatie Bakens voor verspreiding

 Maak integratieafspraken verplicht

De overheid moet integratie stimuleren door gemeenten te verplichten samen met scholen een integratieplan te maken. Omdat elke situatie anders is, moeten lokale partijen samen bepalen in hoeverre de voordelen van een spreidingsbeleid opwegen tegen de nadelen. Denk hierbij aan minder (keuze)vrijheid voor ouders, leerlingen en schoolbesturen, en aan neveneffecten zoals witte vlucht. Het besluit om te gaan spreiden moet daarom op lokaal niveau genomen worden.

Hanteer niet alleen een lokale, maar ook een integrale aanpak

Een integrale aanpak kan voorkomen dat het probleem naar andere scholen verschuift. De raad adviseert een combinatie van drie maatregelen om segregatie tegen te gaan:

  1. steun ouderinitiatieven die bijdragen aan een gemengde schoolpopulatie, bijvoorbeeld: autochtone ouders die hun kinderen aanmelden bij een overwegend zwarte buurtschool;
  2. onderwijshuisvestingsbeleid:de wetgever zou integratiebevordering kunnen toevoegen als één van de criteria die gemeenten hanteren bij het toewijzen van huisvestingsvoorzieningen aan scholen;
  3. probeer - wanneer daar zinvolle mogelijkheden voor zijn - leerlingen met een (taal)achterstand te spreiden over diverse scholen.